یک مطالعه تازه منتشر شده نشان می دهد که در حالی که داشتن رابطه طولانی مدت یک تجربه انسانی مهم از منظر اجتماعی و تکاملی است، دسته های خاصی از افراد وجود دارند که ترجیح می دهند بدون همراهی صمیمانه و طولانی مدت زندگی کنند.
نویسنده اصلی این مطالعه جدید، تحقیقات خود را بر روی سه عاملی که می تواند بر تصمیم اشخاص برای مجرد ماندن تأثیر بگذارد متمرکز کرده است:
- تمایل به رابطه جنسی بدون تعهد؛ کسانی که نمره بالایی در ارزیابی این عامل میگیرند تمایل بیشتری به داشتن رابطه جنسی گاه به گاه دارند تا روابط متعهدانه.
- سه گانه تاریک* به مجموعه ای از ۳ مولفه شخصیتی مضر – یعنی خودشیفتگی [1]، روان آزارگری [2]و ماکیاولیسم [3]اشاره دارد. افراد با نمره بالا در ارزیابی این ۳ عامل تمایل دارند که نسبت به احساسات دیگران بی تفاوت بوده و آنها را دستکاری کنند. که این عوامل میتواند باعث شود آنها دلایل داشتن رابطه طولانی مدت متعهدانه را زیر سوال ببرند.
- شغل گرایی به تفاوت های فردی در تمایل برای تمرکز منابع خود در جهت پیشرفت شغلی اشاره دارد. اشخاصی که تمرکز شغلی بالایی دارند بیشتر خواهان از اولویت خارج کردن روابط بلندمدت هستند.
به گفته آپوستلو[4] نویسنده این مقاله، ماهیت این صفات نشان دهنده رابطه آنها با تجرد است. او میگوید: “برای مثال، کسانی که امتیاز بالایی در شغل گرایی دارند، ممکن است زمان کافی برای پیدا کردن و حفظ یک پارتنر صمیمی نداشته باشند.”
هزار نفر آزمودنی بالای 18 سال در مطالعه آنلاین طراحی شده توسط آپوستولو و تیم تحقیقاتی او شرکت کردند. این مطالعه شامل مجموعهای از پرسشنامهها بود که تمایل به رابطه جنسی بدون تعهد ، سهگانه تاریک، شغل گرایی و باورها در رابطه با قرارهای عاشقانه و ازدواج را اندازهگیری میکرد .
آنها دریافتند که:
۱.افراد دارای امتیاز بالا در سه گانه تاریک و تمایل به رابطه جنسی بدون تعهد بیشتر به تجرد تمایل داشتند.
۲.زنان جوانتری که نمره بالایی در شغل گرایی کسب کردند، بیشتر از مردان و زنان مسن تر ترجیح میدادند مجرد باشند.
به گفته او، یکی از دلایلی که باعث میشود نمره بالا در سهگانه تاریک شدیدا به مجرد ماندن منتهی شود، این است که چنین ویژگیهایی به گونهای تکامل یافتهاند که افراد را قادر میسازد تا از طریق داشتن رابطه جنسی فرصتطلبانه با اشخاص پر شمار، مزایای باروری و سایر فواید مورد نظر خودشان را به دست آورند و در نتیجه خود را متعهد به یک رابطه طولانی مدت نکنند.
با این حال، از منظر تکاملی، طبیعت انسان از بسیاری جهات برای جستجو و حفظ روابط صمیمانه طولانی مدت شکل گرفته است. نبودن در چنین رابطهای برای برخی میتواند باعث ایجاد احساسات منفی مانند غم و تنهایی شود که به اشخاص انگیزه میدهد تا طلسم مجردی خود را پایان دهند. آپوستولو می گوید: «اگر شخصی مجرد بمانند و خانواده نداشته باشند، [ممکن است] غالباً احساس تنهایی، بی هدفی، غم و اندوه و غیره داشته باشند.
با این حال، کسانی که در سه گانه تاریک و ویژگی های مرتبط با آن، رابطه جنسی بدون تعهد و تمرکز شغلی نمره بالایی دارند، میتوانند تا حدودی نسبت به نیازهایی که باعث میشود بسیاری دیگر وارد روابط متعهدانه شوند، نفوذناپذیر باشند.
در حالی که مجردی مادام العمر ترجیح عمومی نیست، آپوستولو، خارج از موارد مطرح شده به نفع دورههای مجردی وابسته به موقعیت در بین روابط هم صحبت میکند. یک دوره مجردی موقت یا کوتاه مدت میتواند در دراز مدت به روابط کمک کند زیرا:
- به ایجاد نقاط قوت (به عنوان مثال، گرفتن مدرک دانشگاهی)، با هدف داشتن موقعیت بهتر برای همسرگزینی کمک می کند.
- می تواند به ما کمک کند اشتباهات در روابط قبلی را تکرار نکنیم.
آپوستلو برای هرکسی که به مجردی تمایل دارد اما به دلایل فرهنگی یا اجتماعی احساس تحت فشار بودن میکند، این توصیه را دارد: «در بیشتر موارد، فشار برای تشکیل خانواده از طرف دوستان نزدیک و خانواده است. – یعنی از افرادی که به ما اهمیت میدهند و بهترین ها را برای ما می خواهند.» برای مثال، والدینی که لذت حضور در یک رابطه طولانی مدت و بزرگ کردن فرزندان را تجربه کردهاند، ممکن است بخواهند دختران و پسرانشان همین شادی ها را تجربه کنند.
با این حال، او هشدار می دهد که فرد نباید به این دلیل وارد رابطه شوند که دیگران به او فشار میآورند، بلکه هر گاه به این دلیل که عمیقاً میخواهند و آماده انجام این کار است، اقدام به برقراری روابط متعهدانه طوانی مدت کنند.
در نظر داشته باشید اگر درگیر هر کدام از ۳ عامل ذکر شده هستید بهتر است با یک مشاور یا رواندرمانگر صاحب صلاحیت صحبت کنید.
همچنین او میگوید: «ممکن است برای مدتی مجرد باشید، نقاط قوت خود را بسازید و شاید از داشتن روابط معمولی تجربه کسب کنید». در نهایت، «این ایده خوبی است که مردم در پس ذهن خود بدانند که داشتن یک رابطه صمیمی طولانی مدت و بچه دار شدن [می تواند] منجر به یک زندگی معنادار شود، تا از انتخاب هایی که آنها را از این زندگی دور میکند اجتناب کنند.»
* توجه داشته باشید تشخیص هر کدام از این موارد نیازمند تخصص در روانشناسی یا روانپزشکی است و مطابق ارزیابی های دقیق و مشخص امکان پذیر است. از برچسب گذاری خودتان یا دیگران خودداری کنید.
[1] Narcissism
[2] Psychopathy
[3] Machiavellianism
[4] Apostolo